Za pseudonimem „ciocia Ola” stoi Aleksandra, związana z Fundacją Cancer Fighters. Organizacja od lat wspiera dzieci i dorosłych chorujących na nowotwory – finansowo, organizacyjnie i psychologicznie. Jednym z elementów tej działalności jest także obecność w mediach społecznościowych, która pozwala docierać do większej liczby osób i budować świadomość wokół chorób onkologicznych.

Profil „cioci Oli” wyróżnia się na tle innych tego typu treści. Nie ma tu patosu ani budowania napięcia. Zamiast tego są krótkie, proste nagrania: dzieci tańczące na szpitalnym korytarzu, śmiejące się podczas rozmowy czy reagujące na drobne niespodzianki. To materiały, które pokazują, że mimo choroby ich codzienność nie składa się wyłącznie z leczenia.

Ciocia Ola prywatnie

Ola prywatnie jest żoną założyciela fundacji Cancer Fighters. Jej zaangażowanie w pracę fundacji nie kończy się tylko na publikowaniu treści w sieci – jest częścią szerszych działań organizacji i jej codziennego funkcjonowania.

W komentarzach pod nagraniami często pojawiają się słowa wsparcia – zarówno dla dzieci, jak i dla samej „cioci Oli”. Wiele osób zwraca uwagę, że takie treści pomagają oswoić temat choroby, a jednocześnie pokazują, jak ważna jest obecność drugiego człowieka w trudnych momentach.

Choć „ciocia Ola” działa w internecie, jej rola nie ogranicza się do social mediów. To jedna z osób, które na co dzień towarzyszą dzieciom w trakcie leczenia – budując relacje, wspierając i wnosząc do ich rzeczywistości coś, czego nie da się zastąpić żadnym sprzętem medycznym ani procedurą.

W czasach, gdy wiele treści w sieci powstaje z myślą o zasięgach, jej działalność pokazuje inny kierunek – taki, w którym najważniejszy jest człowiek.

Zobacz także:

• Influencerka ogoliła głowę na łyso. To wszystko dla dzieci chorych na raka
• Nicole Kidman po śmierci mamy podjęła zaskakującą decyzję. Ten trend rośnie na całym świecie
• „Kiedyś na starość, w bujanym fotelu…” Wpis Łukasza Litewki rozrywa serce

Artykuł Kim jest „ciocia Ola”? To ona stoi za uśmiechami dzieci z Cancer Fighters pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Tymczasem – jak tłumaczy psycholożka Żaneta Kędzierska – bardzo często to nie kwestia charakteru, tylko sygnał, że organizm jest przeciążony. Tak próbuje sobie z tym poradzić. To jego „wymuszony” sposób.

Scrollujesz bez końca, ale nic cię nie interesuje

To moment, w którym niby odpoczywasz, ale tak naprawdę czujesz się zawieszona. Przeglądasz kolejne treści, ale żadna nie przyciąga uwagi.

Mózg w ten sposób unika wysiłku i podejmowania decyzji. To forma ucieczki, kiedy zasoby są już na wyczerpaniu.

Odkładasz nawet najprostsze rzeczy

Nie chodzi o duże zadania. Czasem problemem staje się odpisanie na wiadomość czy wykonanie telefonu. Gdy układ nerwowy jest przeciążony, wszystko zaczyna być odbierane jako zbyt duże obciążenie. Nawet drobiazgi.

Szukasz szybkiej ulgi

Masz większą ochotę na słodycze, przekąski, częściej sięgasz po telefon. To nie przypadek. Organizm próbuje się ratować szybkim zastrzykiem dopaminy – czyli chwilowym poczuciem ulgi i przyjemności.

Reagujesz mocniej… albo wcale

Możesz być bardziej drażliwa niż zwykle, szybciej się denerwować, płakać. Przeciążenie działa też w drugą stronę. Czasem pojawia się odcięcie, brak emocji, obojętność. Obie reakcje są sygnałem, że organizm nie radzi sobie z nadmiarem bodźców.

Nie możesz się zdecydować nawet w prostych sprawach

Co zjeść? W co się ubrać? Od czego zacząć dzień? Kiedy jesteśmy przeciążeni, nasze zasoby poznawcze spadają. Podejmowanie decyzji staje się trudne, nawet jeśli wcześniej było czymś zupełnie naturalnym.

To nie lenistwo

Choć łatwo tak to nazwać, w rzeczywistości te zachowania nie mają nic wspólnego z brakiem chęci. To raczej sygnał, że organizm potrzebuje odpoczynku, a nie kolejnej listy zadań do wykonania. Czasem zamiast „ogarniać się”, warto po prostu… się zatrzymać i najzwyczajniej w świecie odpocząć.

Zobacz także:

• Przestałam scrollować i nagle poczułam spokój. 50 cytatów, które naprawdę otwierają oczy
• Déjà vu – „zawieszenie mózgu” czy migawki z poprzedniego życia?
• Błąd w Matrixie – co to znaczy i dlaczego tak często o tym mówimy?

Artykuł To nie lenistwo. 5 rzeczy, które robisz, gdy twój organizm jest przeciążony pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Media społecznościowe są dziś częścią naszej codzienności — inspirują, pozwalają być bliżej nawet jak dzielą nas kilometry, zapewniają też solidne dawki dopaminy, której tak bardzo potrzebujemy na co dzień. Jednocześnie coraz częściej odbierają coś ważnego – czas, skupienie i prawdziwe relacje.

Oto cytaty, które przypominają, co naprawdę ma znaczenie, pomogą oderwać się od ekranu i powrócić do prawdziwego życia.

50 cytatów o detoksie od mediów społecznościowych

1. „Różnica między technologią a niewolnictwem polega na tym, że niewolnicy są w pełni świadomi, że nie są wolni” – Nassim Nicholas Taleb

2. „Stajemy się społeczeństwem ludzi, którzy nie potrafią usiąść w samotności w pokoju ze swoimi myślami przez kilka minut bez sięgania po telefon”. — Cal Newport

3. „Twój smartfon sprawia, że ​​stajesz się głupi, aspołeczny i niezdrowy. Dlaczego więc nie możesz go odłożyć?” — Jean M. Twenge

4. „Magnaci mediów społecznościowych muszą przestać udawać, że są przyjaznymi, kujonowatymi bogami budującymi lepszy świat i przyznać, że są po prostu plantatorami tytoniu w koszulkach, sprzedającymi dzieciom uzależniający produkt”. — Cal Newport

5. „Wychowujemy pokolenie dzieci, które czują się swobodniej w towarzystwie ekranu niż drugiego człowieka” – Sherry Turkle

6. „Technologia jest pożytecznym sługą, ale niebezpiecznym panem” – Christian Lange

7. „Internet stał się miejscem, do którego ludzie udają się, żeby uniknąć myślenia” – Naval Ravikant

8. „Stworzyliśmy świat, w którym jesteśmy bardziej połączeni z naszymi urządzeniami niż z ludźmi siedzącymi tuż obok nas”. — Anonim

9. „Twój telefon nie powinien być pierwszą rzeczą, którą widzisz rano, ani ostatnią rzeczą, którą widzisz wieczorem”. — Nieznany

10. „Media społecznościowe uczą nas porównywania naszego życia, zamiast doceniania wszystkiego, czym jesteśmy”. — Nieznany

Cytaty o znalezieniu równowagi

11. „Technologia powinna ulepszać twoje życie, a nie stawać się nim” – Billy Cox

12. „Prawdziwym pytaniem nie jest to, czy maszyny myślą, ale czy myślą ludzie.” — BF Skinner

13. „Prawie wszystko znów będzie działać, jeśli odłączysz to od prądu na kilka minut, łącznie z tobą.” — Anne Lamott

14. „Rozłącz, aby ponownie połączyć” — nieznany

15. „Najlepszym sposobem, aby dowiedzieć się, czy można komuś zaufać, jest po prostu mu zaufać.” — Ernest Hemingway

16. „Czasami trzeba się odłączyć, żeby pozostać w kontakcie z tym, co najważniejsze”. — Nieznany

17. „Życie to to, co się dzieje, kiedy nie patrzysz w telefon.” — Nieznany

18. „Bycie połączonym ze wszystkim odłączyło nas od nas samych”. — Nieznany

19. „Im ciszej się stajesz, tym więcej słyszysz.” — Ram Dass

20. „Pokoju nie da się utrzymać siłą; można go osiągnąć jedynie poprzez zrozumienie” – Albert Einstein

Cytaty o przerwach w mediach społecznościowych

21. „Wymagana jest dyscyplina, aby nie pozwolić mediom społecznościowym ukraść ci czasu”. — Alexis Ohanian

22. „Media społecznościowe są zaprojektowane tak, by uzależniać. Powiadomienie to narkotyk”. — Nieznany

23. „Nie musisz pokazywać swojego życia w mediach społecznościowych, żeby udowodnić, że nim żyjesz”. — Nieznany

24. „Porównywanie jest złodziejem radości” – Theodore Roosevelt

25. „Przestań pozwalać ludziom, którzy robią dla ciebie tak mało, kontrolować tak wiele twojego umysłu, uczuć i emocji.” — Will Smith

26. „Media społecznościowe to papieros ery cyfrowej”. — Nieznany

27. „Twoja wartość nie maleje z powodu tego, że ktoś nie potrafi dostrzec twojej wartości”. — Nieznany

28. „Usuń aplikacje, które nie wnoszą nic wartościowego do Twojego życia”. — Nieznany

29. „Przestań obserwować każdego, kto nie inspiruje cię do bycia lepszym.” — Nieznany

30. „Najlepszy czas na publikowanie w mediach społecznościowych to nigdy”. — Nieznany

Cytaty o uważności i obecności

31. „Bądź tam, gdzie jesteś, a nie tam, gdzie myślisz, że powinieneś być”. — Nieznany

32. „Chwila obecna jest jedyną dostępną nam chwilą i jest bramą do wszystkich chwil” – Thich Nhat Hanh

33. „Gdziekolwiek jesteś, bądź tam całkowicie.” — Eckhart Tolle

34. „Życie jest dostępne tylko w chwili obecnej” – Thich Nhat Hanh

35. „Najcenniejszym darem, jaki możemy ofiarować innym, jest nasza obecność” – Thich Nhat Hanh

36. „Uważność to bycie w pełni świadomym w naszym życiu” – Jon Kabat-Zinn

37. „Zwróć uwagę. Bądź zdumiony. Opowiedz o tym.” — Mary Oliver

38. „Najlepszym sposobem na dbanie o przyszłość jest dbanie o chwilę obecną”. — Thich Nhat Hanh

39. „W dzisiejszym pośpiechu wszyscy za dużo myślimy, za dużo szukamy, za dużo chcemy i zapominamy o radości samego istnienia.” — Eckhart Tolle

40. „Bądź obecny we wszystkim i wdzięczny za wszystko” – Maya Angelou

Cytaty o minimalizmie cyfrowym

41. „Minimalizm cyfrowy to filozofia korzystania z technologii, w której czas spędzany w sieci koncentruje się na niewielkiej liczbie starannie wybranych i zoptymalizowanych aktywności, które silnie wspierają rzeczy, które cenisz”. — Cal Newport

42. „Kluczem do minimalizmu cyfrowego nie jest oczernianie technologii, ale wypracowanie filozofii, która pomoże ci określić, które narzędzia ci służą, a które nie”. — Cal Newport

43. „Bałagan to nie tylko rzeczy materialne. To stare idee, toksyczne związki i złe nawyki”. — Eleanor Brownn

44. „Rzeczy, które posiadasz, ostatecznie posiadają ciebie.” — Chuck Palahniuk

45. „Minimalizm nie polega na posiadaniu mniej. Chodzi o zrobienie miejsca na więcej tego, co ważne”. — Nieznany

46. ​​„Minimalizm cyfrowy nie odrzuca innowacji ery internetu, ale odrzuca sposób, w jaki tak wiele osób obecnie korzysta z tych narzędzi”. — Cal Newport

47. „Wykorzystuj technologię, nie pozwól, by ona wykorzystała ciebie”. — Nieznany

48. „Celem nie jest wyeliminowanie całej technologii, ale wyeliminowanie technologii, która eliminuje ciebie.” — Nieznany

49. „Cyfrowe usuwanie bałaganu jest jak sprzątanie domu – wydaje się przytłaczające, dopóki się go nie zacznie”. — Nieznany

50. „Mniej czasu spędzanego przed ekranem oznacza więcej czasu w życiu”. — Nieznany

Zobacz także:

• Cytaty o życiu, które warto zapamiętać – mądre, piękne, inspirujące
• Krótkie cytaty motywacyjne
• Złote myśli, krótkie cytaty o życiu

Artykuł Przestałam scrollować i nagle poczułam spokój. 50 cytatów, które naprawdę otwierają oczy pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Przez chwilę rzeczywiście takie było

Ale dziś coraz więcej kobiet zaczyna się z tego świata wycofywać. Nie w spektakularny sposób i bez wielkich deklaracji czy radykalnych zmian. Raczej po cichu. Odkładają telefon na bok. Kupują papierowy notes. Wracają do książek, które nie świecą i nie powiadamiają ciągle. Coraz częściej mówią, że to mi służy bardziej.

To właśnie one nazywane są dziś „analogówkami”.

To nie bunt przeciw technologii

Wbrew pozorom to nie jest historia o odrzuceniu nowoczesności. Analogówki nie uciekają do lasu, nie wyrzucają smartfonów i nie rezygnują z internetu. Wciąż pracują online, korzystają z komunikatorów, robią zakupy w sieci. Zmienia się jednak coś innego – relacja z technologią.

Coraz więcej kobiet zauważa, że to, co miało ułatwiać życie, zaczyna je w subtelny sposób obciążać. Cyfrowy świat nie kończy się po zamknięciu laptopa. Jest w cały czas obecny w kieszeni i na stoliku nocnym. Zawsze dostępny i gotowy, by coś pokazać, czymś zaciekawić albo przerwać pracę.

Pracujesz, a tu dostajesz powiadomienie z e-dziennika, powiadomienie z banku, czy sms o mega atrakcyjnej promocji w ulubionej drogerii. To totalnie wybija z rytmu i skupienia.

Cyfrowe wypalenie

Specjaliści coraz częściej mówią wprost, że nadmiar bodźców cyfrowych – powiadomień, wiadomości, informacji – działa jak cichy drenaż naszej energii. Nie wywołuje spektakularnego kryzysu, ale stopniowo obniża koncentrację, nastrój i zdolność do odpoczynku. Sprawia, że coraz mniej nam się chce i mamy mniej energii. Właśnie to zmęczenie – takie ciche, jakby rozlane, w każdym razie trudne do uchwycenia, staje się punktem zwrotnym.

„Byłam z nimi, ale jakby mnie nie było”

W wielu opowieściach kobiet powtarza się podobny schemat. Nie chodzi o jedną konkretną sytuację, tylko o uświadomienie, że coś się w życiu rozjechało, że niby ciałem jesteśmy tu, ale uwaga jest zdecydowanie gdzie indziej.

Jedna z kobiet opisała to bardzo prosto: „Mój telefon przenosił mnie z dala od życia, nawet kiedy byłam z bliskimi. Byłam z nimi, ale jakby mnie nie było. Syn coś do mnie mówił, przytakiwałam, ale w głowie miałam to, co na ekranie.”

Jakość obecności

Kojarzysz rozmowy z kimś przerywane sprawdzeniem powiadomień? Wspólne chwile, w których jedna ręka automatycznie sięga po telefon, gdy tylko rzeczywistość staje się zbyt nudna? Albo odpoczynek, który coraz częściej zamienia się w bezrefleksyjne scrollowanie.

Czy faktycznie chcemy, żeby nasze życie tak wyglądało?

Nowy luksus: brak powiadomień

Jeszcze kilka lat temu luksusem było bycie online. Obciachem natomiast było nie być ze wszystkim na bieżąco. Dziś coraz bardziej prestiżowa staje się możliwość wylogowania. Brak tych ciągłych powiadomień. Chwile, które nie są niczym przerywane.

„Odłączenie” nie jest dziś już ucieczką, ale podstawową formą dbania o siebie. Czymś na kształt higieny psychicznej. Analogowość wpisuje się w to bardzo naturalnie. Już nawet nie jako moda, a raczej jako odpowiedź na realną potrzebę.

Analogowe nawyki zamiast automatyzmu

To, co wyróżnia analogówki, to nie wielkie decyzje i deklaracje, tylko drobne codzienne zmiany. Zamiast sięgać po telefon – sięgają po coś innego. Notes, książkę, krzyżówkę, szkicownik czy mandale. Cokolwiek, co nie świeci i nie wciąga w nieskończony ciąg uzależniających bodźców.

W jednym z trendów opisanych w mediach pojawiło się nawet pojęcie „analog bag” – torby z rzeczami do robienia czegoś offline. Kobiety noszą w niej coś, co zastępuje telefon w momentach „nicnierobienia”.

Bo to właśnie te momenty są kluczowe. Taki cyfrowy detoks wcale nie jest prosty. Po latach życia w symbiozie, rozstanie się z „trzecią ręką” jaką stał się dla nas smartfon nie jest wcale prostym zadaniem.

To właśnie w chwilach słabości najczęściej sięgamy po ekran – nie z potrzeby, tylko z przyzwyczajenia. Jedna z kobiet, która zaczęła świadomie ograniczać korzystanie z telefonu, powiedziała wprost: „Nie da się żyć pełnią życia, będąc uzależnionym od telefonu. Można przez to przegapić naprawdę ważne momenty. Uświadom to sobie w końcu”.

Powrót do ciała, do uwagi, do siebie

Warto sobie przypomnieć , że analogowy świat działa inaczej. Kiedy piszesz ręcznie, nie robisz tego w pośpiechu. Czytasz książkę, jesteś w jednej historii, nie w dziesięciu jednocześnie. Kiedy patrzysz na zegarek, sprawdzasz tylko godzinę i nic więcej.

To różnice, które mają ogromny wpływ na to, jak funkcjonujemy. To, co w cyfrowym świecie łatwo tracimy, to na pewno skupienie, ale też coś jeszcze ważniejszego – kontakt ze sobą.

Coraz więcej kobiet mówi wprost, że największą zmianą nie jest to, ile czasu spędzają offline, ale jak się wtedy czują. Są spokojniejsze, mniej rozproszone, łagodniejsze.

To nie jest ucieczka w przeszłość

Analogowość nie oznacza tęsknoty za „dawnymi czasami”. To nie jest powrót do świata bez technologii, to raczej próba znalezienia w nim równowagi.

Eksperci podkreślają, że nie chodzi o całkowite odcięcie się, tylko o świadome korzystanie. O ograniczenie nadmiaru, wyznaczanie granic, odzyskanie kontroli nad tym, co nas rozprasza.

Bo w końcu problemem nie jest sam telefon, tylko moment, w którym przestajemy zauważać, jak często po niego sięgamy.

Cichy trend, który rośnie

Analogówki nie tworzą ruchu, nie mają manifestu. Nie organizują się, a jednak jest ich coraz więcej.

Można je rozpoznać po drobiazgach. Po notesie zamiast aplikacji. Po książce w torebce. Po tym, że potrafią usiąść w ciszy i nic nie robić, bez potrzeby sięgania po ekran. A przynajmniej próbują to robić, bo to nie jest zmiana, która przychodzi od razu.

W świecie, który nieustannie przyspiesza, coraz więcej kobiet zaczyna wybierać coś zupełnie odwrotnego. Zatrzymanie i spokój.

Zobacz także:

• Przesilenie wiosenne – czym może się objawiać? Jak sobie z nim radzić?
• Masz wrażenie, że czas pędzi jak szalony? Dopiero co był poniedziałek, a już znowu piątek. Oto, dlaczego tak się dzieje
• Desiderata. Mądrość sprzed lat, która dziś brzmi bardziej aktualnie niż kiedykolwiek (pełen tekst)

Artykuł Kim są analogówki? Kobiety, które mają dosyć cyfrowego świata pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Jego publikacje są popularne szczególnie wśród osób, które chcą pracować nad nawykami, emocjami i własnym podejściem do rzeczywistości.

Jak zerwać z nałogiem bycia sobą (ang. Breaking the Habit of Being Yourself)

To jedna z najczęściej polecanych książek Dispenzy – szczególnie na początek.

Autor tłumaczy w niej, jak powstają nasze schematy myślenia i zachowania oraz dlaczego tak trudno je zmienić. Pokazuje też konkretne techniki pracy z umysłem, które mają pomóc wyjść z automatycznych reakcji.

To książka dla osób, które czują, że żyją według starych schematów i chcą coś w tym zmienić.

Efekt placebo (ang. You Are the Placebo)

W tej książce Dispenza skupia się na tym, jak ogromny wpływ na ciało ma nasz umysł. Opisuje historie ludzi, u których sama zmiana przekonań wpłynęła na zdrowie i samopoczucie. Odwołuje się przy tym do badań naukowych, próbując pokazać, że to, w co wierzymy, realnie oddziałuje na organizm.

To jedna z bardziej „naukowych” książek autora.

Nadprzyrodzony umysł (ang. Becoming Supernatural)

To najbardziej rozbudowana i jednocześnie najbardziej „duchowa” książka Dispenzy. Autor łączy wiedzę o mózgu z tematami takimi jak medytacja, energia czy świadomość. Opisuje, jak poprzez pracę z umysłem można zmieniać swoje doświadczenie rzeczywistości.

To propozycja dla osób, które chcą wejść głębiej w temat i są otwarte na bardziej duchowe podejście.

Ewolucja naszego mózgu (ang. Evolve Your Brain)

To jedna z wcześniejszych książek autora, bardziej skupiona na podstawach neurobiologii. Dispenza tłumaczy, jak działa mózg i jak nasze myśli wpływają na tworzenie się nowych połączeń neuronalnych. To dobra pozycja dla osób, które lubią rozumieć „dlaczego” coś działa, zanim zaczną to stosować.

Od której książki zacząć?

Jeśli dopiero zaczynasz, najpierw warto sięgnąć po „Jak przełamać nawyk bycia sobą”. To najbardziej przystępna i praktyczna lektura.

Jeśli interesuje cię wpływ umysłu na ciało, w tym uzdrawianie samego siebie, sięgnij po „Efekt placebo”, a jeśli szukasz czegoś bardziej duchowego, koniecznie przeczytaj „Nadprzyrodzony umysł”.

Dlaczego jego książki są tak popularne?

Książki Dispenzy trafiają do osób, które szukają połączenia psychologii i duchowości. Dają poczucie, że każda zmiana jest możliwa i że zaczyna się od sposobu myślenia.

Jednocześnie warto pamiętać, że część jego teorii budzi dyskusje w środowisku naukowym. Dlatego najlepiej traktować je jako inspirację do pracy nad sobą, a nie jedyne źródło wiedzy.

Zobacz także:

• Rozwój duchowy – etapy, które przechodzi większość z nas. Nie zawsze to zauważamy
• Werset z Biblii, który pomaga pokonać atak paniki
• Mądrość buddyzmu w 10 zdaniach. Życiowe wskazówki nie tylko dla wyznawców

Artykuł Joe Dispenza – książki, od których warto zacząć swój rozwój duchowy pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

To dziwne uczucie, bo z jednej strony mamy świadomość upływu czasu, a z drugiej – wewnętrzne przekonanie, że niewiele się zmieniło w tym, jak odbieramy świat, reagujemy na ludzi czy przeżywamy emocje. To nie jest nic wyjątkowego ani rzadkiego.

Wiek biologiczny i wiek „wewnętrzny” to nie to samo

Z wiekiem zmienia się nasze ciało, styl życia, sposób funkcjonowania. Zbieramy doświadczenia, uczymy się, często stajemy się bardziej ostrożni i przewidujący.

Ale jednocześnie istnieje coś, co można nazwać naszym „wiekiem wewnętrznym”. To sposób, w jaki czujemy siebie – nasza ciekawość, spontaniczność, reakcje emocjonalne, poczucie humoru.

I bardzo często ten wewnętrzny wiek nie nadąża za tym, co pokazuje metryka. Dlatego wiele osób mówi: „nie czuję się na swój wiek”.

To nie kwestia niedojrzałości

Czasem takie odczucia są mylnie interpretowane jako brak dojrzałości. Jakby „czucie się młodo” oznaczało, że ktoś nie dorósł do swojej roli czy wieku.

Tymczasem jest dokładnie odwrotnie. Można być dojrzałą osobą, podejmować odpowiedzialne decyzje, radzić sobie z codziennością i jednocześnie zachować w sobie lekkość, otwartość czy naturalną emocjonalność. W środku czuć się nawet jak dziecko.

To nie są sprzeczne rzeczy. To raczej dwie warstwy, które mogą istnieć równolegle.

Co tak naprawdę się nie zmienia?

W ciągu życia zmienia się bardzo dużo, ale pewne elementy pozostają względnie stałe. To przede wszystkim sposób przeżywania emocji, wrażliwość na świat, reakcje na bliskich ludzi, potrzeba kontaktu, bliskości czy poczucia sensu.

Te elementy mogą się rozwijać, pogłębiać, ale rzadko zmieniają się całkowicie. Dlatego mamy wrażenie ciągłości, że mimo upływu lat nadal jesteśmy „tą samą osobą”.

Skąd bierze się to poczucie?

Można próbować tłumaczyć to psychologicznie – jako efekt pamięci, tożsamości czy sposobu, w jaki budujemy obraz siebie. Jest też jednak prostsze wyjaśnienie, które pojawia się w wielu nurtach rozwojowych i duchowych. Chodzi o to, że nie wszystko w nas podlega upływowi czasu.

Ta część nas się nie starzeje

Niezależnie od tego, jak to nazwiemy – świadomością, „ja”, wnętrzem czy duszą – chodzi o tę część, która obserwuje, czuje i doświadcza.

To ona daje nam poczucie, że „to wciąż my”, nawet jeśli zmienia się wszystko dookoła, w tym także nasza cielesność.

To właśnie dlatego wiele osób, nawet w późniejszym wieku, mówi, że w środku czuje się młodo. Bo ta wewnętrzna część nie funkcjonuje według kalendarza.

To doświadczenie jest bardziej powszechne, niż myślisz

Jeśli masz takie poczucie, spokojnie – nie jesteś wyjątkiem. Wiele osób dochodzi do podobnych wniosków – czasem po cichu, czasem dopiero w rozmowie z innymi.

I często dopiero wtedy okazuje się, że to nie jest coś dziwnego, tylko bardzo naturalna część bycia człowiekiem.

Czy powinniśmy coś z tym robić?

Zdecydowanie nie. To raczej tylko kwestia zauważenia i zaakceptowania tego, że nasze doświadczenie siebie nie zawsze pokrywa się z tym, co mówi metryka. I to jest w porządku.

Być może właśnie to poczucie wewnętrznej „ciągłości” jest czymś, co pomaga nam odnaleźć się i przetrwać w zmianach, które przynosi życie.

Zobacz także:

• Rozwój duchowy – etapy, które przechodzi większość z nas. Nie zawsze to zauważamy
• Dlaczego moje manifestacje nie działają? Oto, co naprawdę blokuje twoje intencje
• „Może w przyszłym roku…” Dlaczego odkładanie planów rujnuje twoją psychikę. Nie rób tego sobie

Artykuł Bez względu na wiek czujesz się w środku młodo? Wiemy, dlaczego tak się dzieje pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Znacznie częściej zaczyna się od momentu, w którym coś przestaje nam pasować. Nie musi to być od razu kryzys, który wywraca życie do góry nogami. Czasem to raczej ciche, ale uporczywe uczucie, że coś jest nie tak, że robimy rzeczy, które kiedyś miały sens, ale dziś już go nie mają.

To moment, który wiele osób próbuje zignorować. Zagłuszyć obowiązkami, pracą, kolejnymi planami. Ale on wraca jak bumerang.

I to właśnie tutaj zaczyna się rozwój duchowy.

Pierwszy etap: coś w środku przestaje się zgadzać

Na początku trudno to nawet nazwać. Z zewnątrz wszystko może wyglądać dobrze – praca, relacje, codzienność. A jednak pojawia się napięcie, które trudno wytłumaczyć.

To może być zmęczenie, które nie mija po odpoczynku. Irrytacja, która pojawia się bez wyraźnego powodu. Albo poczucie, że żyjemy trochę „obok siebie”.

W tym momencie zaczynają pojawiać się pytania. Niekoniecznie głośno wypowiedziane, raczej takie, które wracają w głowie. Czy to naprawdę jest moje życie? Czy tak chcę, żeby wyglądała moja codzienność?

To etap niewygodny, ale bardzo ważny. Bez niego trudno byłoby cokolwiek zmienić.

Drugi etap: szukanie odpowiedzi i sensu

Kiedy pojawiają się pytania, zaczynamy szukać odpowiedzi. Często intuicyjnie. Sięgamy po książki, zaczynamy interesować się rozwojem, słuchamy podcastów, rozmawiamy z innymi.

To etap, w którym wiele osób próbuje „poskładać siebie od nowa”. Chcemy zrozumieć, co się z nami dzieje i znaleźć sposób, żeby poczuć się lepiej.

Problem w tym, że łatwo się tutaj pogubić. Bo nagle trafiamy na wiele różnych koncepcji, porad i kierunków. Każdy mówi coś innego, każdy ma swoją prawdę.

To moment, w którym można mieć wrażenie, że im więcej wiemy, tym mniej rozumiemy.

Trzeci etap: konfrontacja z tym, co trudne

W pewnym momencie teoria przestaje wystarczać. Zaczynamy widzieć rzeczy, których wcześniej nie zauważaliśmy albo nie chcieliśmy zauważyć.

Dotyczy to relacji, które nas obciążają. Sposobu, w jaki traktujemy siebie. Przekonań, które przejęliśmy od innych i które dziś już nam nie służą.

To etap, który bywa najbardziej wymagający. Bo rozwój duchowy nie polega tylko na „pozytywnym myśleniu” i szukaniu spokoju. Bardzo często oznacza konfrontację z tym, co w nas trudne, niewygodne, a czasem bolesne.

Wiele osób w tym miejscu się zatrzymuje. Nie dlatego, że nie chce iść dalej, ale dlatego, że to moment, w którym naprawdę trzeba coś zobaczyć i nazwać.

Czwarty etap: odpuszczanie i pierwsze zmiany

Jeśli uda się przejść przez konfrontację, zaczyna się etap zmian. Z zewnątrz mogą być one mało widoczne, ale wewnętrznie są bardzo znaczące.

Zaczynamy odpuszczać rzeczy, które już do nas nie pasują. Może to być sposób myślenia, który nas ograniczał. Relacje, które nas męczyły. Albo oczekiwania wobec siebie, które były nierealne.

To moment, w którym pojawiają się pierwsze granice. Nie zawsze stawiane głośno i zdecydowanie. Czasem to ciche „nie”, które mówimy bardziej sobie niż innym.

To także etap, w którym zaczynamy brać większą odpowiedzialność za swoje życie – bez obwiniania innych, ale też bez nadmiernego obciążania siebie.

Piąty etap: więcej spokoju, mniej chaosu

Z czasem zaczyna się coś uspokajać. Nie znika życie z jego trudnościami, ale zmienia się sposób, w jaki na nie reagujemy. Pojawia się większy dystans do tego, co się dzieje. Mniej impulsowych reakcji, więcej uważności. Łatwiej zauważyć swoje emocje i nie działać pod ich wpływem od razu.

To nie jest stan permanentnego spokoju. Raczej poczucie, że nawet jeśli coś się dzieje, jesteśmy w stanie to unieść.

Szósty etap: powrót do siebie

Na końcu tego procesu nie chodzi o to, żeby stać się kimś innym. Wręcz przeciwnie – chodzi o powrót do siebie. Do tego, co czujemy, co jest dla nas ważne, jak chcemy żyć. Bez porównywania się, bez dopasowywania do oczekiwań innych, bez ciągłego sprawdzania, czy „tak wypada”.

To etap, w którym zaczynamy działać bardziej w zgodzie ze sobą. Nie idealnie, nie zawsze konsekwentnie, ale coraz częściej świadomie.

To nie jest droga prosta ani liniowa

Rozwój duchowy nie ma jednego schematu. Nie każdy przechodzi te etapy w tej samej kolejności. Czasem wracamy do wcześniejszych momentów, czasem zatrzymujemy się na dłużej w jednym miejscu. I to też jest częścią procesu.

Bo rozwój duchowy nie polega na tym, żeby dojść do jakiegoś punktu i „mieć to za sobą”. Raczej na tym, żeby z czasem coraz lepiej rozumieć siebie i swoje życie.

Zobacz także:

• Kroniki Akaszy – co to takiego i na czym polega odczyt?
• Mądrość buddyzmu w 10 zdaniach. Życiowe wskazówki nie tylko dla wyznawców
• Jak wyjść z męskiej energii i znów zacząć cieszyć się życiem?

Artykuł Rozwój duchowy – etapy, które przechodzi większość z nas. Nie zawsze to zauważamy pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Co daje uziemianie?

Czy słyszeliście kiedyś o uziemianiu? Dotykanie ziemi stopami lub rękami, ma bardzo bogate działanie terapeutyczne. Poprawia nastrój, zmniejsza poziom lęku, sprzyja lepszemu zdrowiu, zmniejsza ból, pomaga lepiej spać, a nawet wspomaga lepsze ukrwienie twarzy! Upalne lato to doskonały czas na zdjęcie butów i wyjście na zewnątrz. Nie macie co do tego przekonania? Poznajcie największe korzyści uziemiania i czytajcie dalej!

Trawnik przy domu, piasek na plaży, ziemia w ogrodzie. Lato to idealny czas na to, aby zdjąć buty i pochodzić sobie boso po ziemi. Dlaczego warto zacząć uziemianie? 

„Tak jak słońce daje nam ciepło i witaminę D, Ziemia pod stopami daje nam pożywienie i wodę, powierzchnię do chodzenia, siedzenia, stania, zabawy i budowania oraz coś, o czym nigdy, przenigdy nie myślałeś – wieczną, naturalną i delikatną energię” – wyjaśniają eksperci z Earthing.com.

Oto największe korzyści płynące z uziemiania!

Uziemianie poprawia sen

Macie problemy ze snem? Wiercicie się w nocy i przewracacie z boku na bok? Zacznijcie uziemianie, czyli chodzenie boso po ziemi. Jak pokazują badania, uziemianie odstresowuje i wspomaga lepszy sen, ponieważ pomaga w normalizacji hormonów stresu. 

Uziemianie zmniejsza ból

Czy wiecie, że podczas uziemiania, ruchome elektrony z ziemi wchodzą w kontakt ze skórą i dostają się do organizmu, działając jak naturalne przeciwutleniacze? Brzmi nierealnie? A jednak! Przeciwutleniacze, które zwykle możemy znaleźć w warzywach i owocach, znajdują się także w ziemi i chronią komórki, tkanki i narządy naszego ciała przed stresem oksydacyjnym – czytamy w raporcie z badań opublikowanych w czasopiśmie naukowym „Journal of Inflammation Research”. 

„Kiedy bose stopy lub skóra stykają się z ziemią, wolne elektrony są wchłaniane do organizmu. Elektrony te można określić jako największe naturalne przeciwutleniacze pomagające neutralizować szkodliwy nadmiar wolnych rodników (mogą prowadzić do stanów zapalnych i chorób w ciele)” – wyjaśniają eksperci z Barefoot Healing.

Uziemianie poprawia nastrój

Dokucza wam obniżony nastrój? Jak najszybciej zacznijcie uziemianie. Czy wiecie, że połączenie z ziemią poprzez fizyczny dotyk — wywołuje zmiany chemiczne i elektryczne w organizmie, które powodują poprawę nastroju? Badanie opublikowane w czasopiśmie naukowym „Explore”, wykazało poprawę nastroju oraz zmniejszenie depresji i stresu u osób, które przeszły terapię uziemiającą.

„Uziemianie jest niezbędnym narzędziem do leczenia i regeneracji dla każdego schematu leczenia lub rekonwalescencji w odniesieniu do kontuzji, operacji i maksymalnych wyników sportowych” – mówi Jeff Spence, trener mentalności z Los Angeles.

„O dziwo, nasza planeta wydaje się być najsilniejszym środkiem przeciwzapalnym, jaki mamy — oryginalnym środkiem przeciwbólowym!” – dodaje.

Uziemianie korzystnie wpływa na zdrowie serca

Jak wynika z badania opublikowanego w czasopiśmie naukowym Journal of Alternative and Complementary Medicine, uziemianie jest również dobre dla serca. Uczestnicy eksperymentu nosili plastry uziemiające na dłoniach i podeszwach stóp, a następnie przeszli szczegółowe badania krwi. Wyniki pokazały, że po uziemianiu były one o wiele lepsze.

Uziemianie poprawia ukrwienie… twarzy

Czy to możliwe, aby uziemianie mogło korzystnie wpływać na wygląd naszej twarzy? Tak! Jak pokazują badania opublikowane w czasopiśmie Journal of Cosmetics, Dermatological Sciences and Applications, uziemianie poprawia krążenie krwi, co sprzyja lepszemu dostarczaniu tlenu i składników odżywczych w całym ciele, a także do twarzy. Uziemianie wzmacnia też naprawę tkanki skóry, czyniąc ją gładszą i piękniejszą!

Jak zacząć uziemianie? 

Chcecie zacząć uziemianie? To bardzo proste! Zdejmijcie buty i stańcie lub chodźcie po trawie, piasku, ziemi lub błocie. Możecie też stanąć i położyć dłonie na ziemi lub zanurzyć się w naturalnym zbiorniku wodnym.

Czy uziemianie jest bezpieczne? 

Wiele technik uziemiania wykonywanych jest w naturze – takich jak chodzenie po ziemi, błocie, trawie czy piasku na plaży. Są one bezpieczne, pod warunkiem, że patrzymy pod nogi i uważamy, by nie nadepnąć na nic ostrego, np. na kawałek rozbitego szkła.

Czy uziemianie jest dla każdego? 

Tak. Uziemianie niesie korzyści każdemu, kto je uprawia, zarówno dorosłym, jak i małym dzieciom.

Wskazówka! 

Aby cieszyć się największymi korzyściami zdrowotnymi wynikającymi z uziemiania, postarajcie się spędzać ok. 20-30 minut dziennie na świeżym powietrzu bez butów. Efekty na pewno pozytywnie was zaskoczą! 

autor: Anna Borkowska
źródło: www.oxygenmag.com; www.countryliving.com; www.goodnet.org 
foto: canva.com

Artykuł Uziemianie, czyli dlaczego warto chodzić na bosaka pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Kiedy zbierać sok z brzozy?

Najlepszym czasem na zbieranie soku z brzozy jest wczesna wiosna, kiedy temperatura powietrza oscyluje wokół 5-10°C, a drzewa jeszcze nie rozpoczęły pełnej wegetacji. Należy jednak pamiętać, że nie wszystkie gatunki brzóz nadają się do zbierania soku. Najlepsze są brzozy o gładkiej korze, takie jak brzoza brodawkowata, brzoza biała czy brzoza omszona. Drzewa te powinny mieć co najmniej 10 lat, a najlepiej około 30 lat, aby miały odpowiedni rozmiar i zdrowie.

Jak zbierać sok z brzozy?

Aby uzyskać sok z brzozy, konieczne jest wykonanie w drzewie nacięć, które umożliwią wypływanie soku. Nacięcia powinny być wykonane na wysokości około 1 metra nad ziemią, a ich głębokość powinna wynosić około 2-3 cm. W nacięciach należy umieścić rurki, które umożliwią wypływanie soku do pojemników. Soki należy zbierać regularnie, codziennie, a czas zbierania soku to około 3 tygodni. pamiętajmy, by sok przechowywać w szklanych lub emaliowanych naczyniach.

Jakie właściwości posiada woda z brzozy?

Woda z brzozy jest bogata w wiele składniki odżywcze i związki chemiczne, które przyczyniają się do poprawy zdrowia. Jest źródłem witamin, takich jak witamina C, witamina A, witamina E i witamina K, oraz mikroelementów, takich jak miedź, magnez, fosfor i wapń. Woda z brzozy jest również bogata w flawonoidy, taniny i kwasy organiczne, które mają właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciwutleniające.

Woda z brzozy jest polecana w leczeniu stanów zapalnych, takich jak zapalenie pęcherza moczowego czy reumatyzm. Pomaga również w usuwaniu toksyn z organizmu, poprawiając tym samym pracę nerek i wątroby.

Jakie jeszcze właściwości posiada woda z brzozy?

1. Oczyszcza organizm
   Woda z brzozy działa oczyszczająco na organizm, pomagając usunąć toksyny i zbędne produkty przemiany materii z organizmu. Zawiera naturalne związki chemiczne, które pobudzają pracę nerek i wątroby, przyczyniając się do ich oczyszczania.
2. Wspomaga trawienie
   Dzięki zawartości naturalnych enzymów i soli mineralnych, woda z brzozy pomaga w trawieniu pokarmów, poprawiając tym samym wchłanianie składników odżywczych z pożywienia.
3. Wzmacnia odporność
   Woda z brzozy jest bogata w witaminy i minerały, takie jak potas, magnez, cynk i witamina C, które wspomagają pracę układu odpornościowego. Regularne spożywanie wody z brzozy może pomóc wzmocnić organizm i zwiększyć jego odporność na choroby.
4. Przyspiesza metabolizm
   Woda z brzozy pobudza metabolizm, co może pomóc w utracie wagi i poprawie ogólnego samopoczucia. Przyspieszony metabolizm może również przyczynić się do zwiększenia poziomu energii i poprawy funkcjonowania organizmu.
5. Poprawia stan skóry
   Woda z brzozy ma działanie antyseptyczne i przeciwzapalne, co może pomóc w łagodzeniu stanów zapalnych skóry, takich jak trądzik i egzema. Zawiera również antyoksydanty, które pomagają w walce z wolnymi rodnikami, przyczyniając się do poprawy stanu skóry.

Woda z brzozy jest napojem, który warto włączyć do swojej codziennej diety ze względu na swoje korzystne właściwości dla zdrowia. Można ją pić samodzielnie lub używać jako składnik do przygotowania napojów i koktajli. Pamiętaj jednak, że jak z każdym produktem, należy pamiętać o umiarze i nie przesadzać z ilością spożywanego płynu.

Artykuł Woda z brzozy – czy warto ją pić? pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Objawy przesilenia wiosennego

Obniżony nastrój

Jednym z najczęstszych objawów przesilenia wiosennego jest uczucie smutku, przygnębienia lub ogólnego obniżenia nastroju. Może to wynikać z różnych czynników, takich jak zmiana warunków atmosferycznych, zmęczenie zimową aurą lub brak wystarczającej ilości światła słonecznego i witaminy D.

Zmęczenie i ospałość

Wraz z nadejściem wiosny, niektórzy ludzie mogą odczuwać zmęczenie, które wynika z adaptacji organizmu do zmiany pór roku. Zmniejszone nasłonecznienie oraz zmiana rytmu życia mogą wpływać na poziom energii i sprawności fizycznej.

Trudności ze snem

Niektórzy ludzie mogą doświadczać zaburzeń snu w okresie przesilenia wiosennego. Mogą mieć trudności z zasypianiem, przerywanym snem lub wczesnym budzeniem się.

Zmiany apetytu

U niektórych osób przesilenie wiosenne może powodować zmiany w apetycie, prowadząc do zwiększonego lub zmniejszonego spożycia pokarmów.

Zmniejszone samopoczucie

Mogą pojawić się także inne symptomy, takie jak podatność na infekcje, bóle głowy, problemy z koncentracją czy irytacja.

Jak sobie radzić z przesileniem wiosennym?

Regularna aktywność fizyczna: Regularne ćwiczenia mogą pomóc w zwiększeniu poziomu energii oraz poprawie nastroju poprzez uwalnianie endorfin – hormonów szczęścia. Spacer na świeżym powietrzu, jogging czy joga mogą być korzystne dla zdrowia psychicznego i fizycznego.

Światło słoneczne: Staraj się spędzać czas na zewnątrz w ciągu dnia, korzystając z naturalnego światła słonecznego. Ekspozycja na światło słoneczne może pomóc w regulacji cyklu snu oraz poprawie nastroju.

Zbilansowana dieta: Zwróć uwagę na swoją dietę, starając się spożywać zdrowe, zróżnicowane posiłki bogate w witaminy i minerały. Odpowiednie nawodnienie oraz unikanie nadmiernego spożycia alkoholu i kofeiny może również wpłynąć pozytywnie na samopoczucie.

Relaksacja i techniki radzenia sobie ze stresem: Znajdź czas na relaks i odpoczynek. Ćwiczenia oddechowe, medytacja, czytanie książek, a także regularne praktykowanie hobby mogą pomóc w redukcji stresu i poprawie nastroju.

Rozmowa z bliskimi: Nie bój się rozmawiać o swoich uczuciach z bliskimi osobami lub specjalistami. Wsparcie ze strony rodziny, przyjaciół lub terapeuty może być bardzo pomocne w radzeniu sobie z trudnościami emocjonalnymi.

Przesilenie wiosenne może być dla niektórych ciężkim okresem, ale istnieją sposoby radzenia sobie z jego objawami. Pamiętaj, że każdy organizm reaguje inaczej, więc ważne jest, aby znaleźć strategie, które najlepiej odpowiadają twoim potrzebom i preferencjom. Jeśli objawy przesilenia wiosennego są nasilone i utrzymują się przez dłuższy czas, warto skonsultować się z lekarzem lub specjalistą.

Artykuł Przesilenie wiosenne – czym może się objawiać? Jak sobie z nim radzić? pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.