Nie dla pracy. Nie dla rodziny. Nie dlatego, że trzeba było odhaczyć kolejne zadanie z listy obowiązków. Po prostu dla siebie.

Choć coraz częściej mówimy o dobrostanie, uważności i zdrowiu psychicznym, wielu z nas nadal ma problem z okazywaniem sobie życzliwości. Potwierdzają to wyniki ogólnopolskiego badania przeprowadzonego na zlecenie Rossmanna. Wynika z niego, że tylko 19 proc. Polaków jest świadomych miłości do siebie. Jednocześnie osoby, które deklarują, że traktują siebie z większą czułością, częściej odczuwają szczęście i znajdują czas na codzienny odpoczynek.

To właśnie z potrzeby budowania lepszej relacji z samym sobą powstała Strefa Czułości – miejsce dostępne w aplikacji Rossmann PL, które skupia się nie na zakupach, ale na codziennym dobrostanie.

Odpoczynek, wyciszenie, energia i równowaga

Strefa Czułości została pomyślana jako przestrzeń, do której można zajrzeć wtedy, gdy potrzebujemy zatrzymać się na moment i wrócić do siebie.

Znajdziemy tam krótkie praktyki wspierające dobre samopoczucie, ćwiczenia oddechowe pomagające obniżyć poziom stresu, inspirujące materiały oraz afirmacje. Całość została podzielona na cztery obszary: odpoczynek, wyciszenie, energia i równowaga.

To nie przypadek. Każdy z nich odpowiada na potrzeby, z którymi mierzymy się na co dzień. Czasami potrzebujemy odzyskać energię po trudnym dniu. Innym razem wyciszyć natłok myśli albo znaleźć sposób na lepsze radzenie sobie z emocjami.

Kilka minut, które mogą wiele zmienić

Jednym z elementów Strefy Czułości są ćwiczenia oddechowe. Choć brzmią niepozornie, coraz więcej badań pokazuje, że świadome oddychanie może pomagać obniżać napięcie i wspierać powrót do równowagi.

W aplikacji dostępne są również praktyki przygotowane przez ekspertów, które pomagają budować bardziej świadomą relację z własnym ciałem oraz emocjami. To propozycje dla osób, które chcą nauczyć się zatrzymywać na chwilę w codziennym biegu i lepiej rozumieć swoje potrzeby.

Dziennik emocji zamiast kolejnej listy zadań

Szczególnie ciekawym elementem Strefy Czułości jest osobisty dziennik emocji.

Można zapisać w nim swoje myśli, opisać emocje, zanotować powody do wdzięczności albo po prostu zatrzymać ważny moment. To prosty sposób na budowanie większej samoświadomości i zauważanie tego, co dzieje się w naszym wewnętrznym świecie.

Czułość zaczyna się od codziennych drobiazgów

Badanie przeprowadzone dla Rossmanna pokazuje, że aż 93 proc. osób, które deklarują wysoki poziom miłości do siebie, znajduje każdego dnia choć chwilę wyłącznie dla siebie. Nie chodzi o spektakularne zmiany ani wielkie życiowe rewolucje.

Czasami wystarczy kilka spokojnych oddechów, krótka refleksja nad własnymi emocjami albo moment zatrzymania się pomiędzy jednym obowiązkiem a drugim.

W świecie, który nieustannie zachęca nas do robienia więcej, Strefa Czułości przypomina o czymś zaskakująco prostym: że troska o siebie nie jest luksusem. Jest potrzebą.

Zobacz także:

• Niskie poczucie wartości to coś, co możesz pokonać. Pomocna może być medytacja „Jesteś wystarczająca”
• Świadomy sen. Czym jest lucid dream i jak nauczyć się w nim poruszać?
• Medytacja przed snem – porzuć stres zanim pójdziesz spać

Artykuł Odpoczynek, wyciszenie, energia i równowaga. Czego możemy nauczyć się od Strefy Czułości? pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

– Po raz pierwszy od 30 lat nie myślę o jedzeniu przez cały dzień – to zdanie powraca w dziesiątkach internetowych dyskusji, grup wsparcia i reportaży poświęconych semaglutydowi.

Podobne historie opisywały także największe światowe media. Kobiety mówiły nie tylko o spadku wagi, ale przede wszystkim o zjawisku, które w języku angielskim doczekało się własnej nazwy: food noise, czyli „szum jedzeniowy”.

Czym jest „food noise”?

To nie głód. Nie chodzi też o zwykłą ochotę na coś słodkiego, dobrego. Ciągłe uczcie typu „coś bym zjadła, ale nie wiem co”.

„Food noise” to nieustanny strumień myśli związanych z jedzeniem. Co zjem na śniadanie? Czy mogę pozwolić sobie na deser? Ile kalorii ma ten obiad? Czy zjadłam za dużo? Co kupić w drodze do domu?

Dla wielu osób takie myśli pojawiają się sporadycznie. Dla innych są obecne niemal przez cały dzień.

To właśnie na łamach The New York Times po raz pierwszy szerzej opisano zjawisko „food noise” w kontekście leków takich jak Ozempic. Bohaterki reportażu mówiły o czymś, czego nie da się pokazać na wadze ani na zdjęciu „przed i po” – o nagłej ciszy w głowie. Jedna z kobiet przyznała, że po rozpoczęciu terapii przestała obsesyjnie myśleć o jedzeniu i zachciankach, które wcześniej towarzyszyły jej każdego dnia.

Później temat podchwyciły między innymi Vogue, The Guardian, The Atlantic oraz The Cut, które zaczęły analizować nie tylko medyczny, ale również psychologiczny wymiar terapii semaglutydem.

Nie tylko kwestia silnej woli

Przez dekady kultura diet przekonywała nas, że szczupła sylwetka jest przede wszystkim efektem samodyscypliny. Jeśli ktoś nie potrafił schudnąć, łatwo było uznać, że brakuje mu motywacji albo konsekwencji.

Tymczasem współczesna nauka coraz częściej pokazuje, że apetyt jest znacznie bardziej skomplikowanym mechanizmem. Wpływają na niego hormony, genetyka, emocje, stres, sen i działanie układu nagrody w mózgu.

To właśnie dlatego część specjalistów uważa, że rozmowa o otyłości powinna wyjść poza uproszczone hasła o „jedzeniu mniej”. Coraz częściej mówi się o tym, że dla niektórych osób walka z nadmiernym apetytem przypomina nieustanne zmaganie z własną biologią. Dla wielu kobiet odkrycie tego bywa wręcz przełomowe.

Historie opisywane przez amerykańskie media mają wspólny mianownik. Ich bohaterki często przyznają, że przez lata obwiniały siebie za brak efektów kolejnych diet. Dopiero po rozpoczęciu leczenia zrozumiały, że inni ludzie mogą nie doświadczać nieustannego natłoku myśli o jedzeniu.

Cisza, której się nie spodziewały

Utrata wagi jest widoczna. Można ją zmierzyć i pokazać na zdjęciach „przed i po”. Znacznie trudniej uchwycić zmianę, która zachodzi w psychice.

Kobiety opisujące doświadczenia związane z Ozempikiem często używają podobnych słów: ulga, spokój, cisza.

Niektóre mówią, że po raz pierwszy od lat potrafią obejrzeć film bez myślenia o przekąskach. Inne przyznają, że przestały odczuwać potrzebę ciągłego planowania kolejnych posiłków. Jeszcze inne zauważają, że jedzenie przestało być głównym bohaterem ich dnia. To doświadczenie bywa tak silne, że dla części osób okazuje się ważniejsze niż sam spadek masy ciała.

Czy Ozempic zmienia naszą relację z jedzeniem?

Eksperci podkreślają, że leki takie jak Ozempic nie są magicznym rozwiązaniem wszystkich problemów związanych z wagą. Nadal wymagają kontroli lekarskiej, mogą powodować działania niepożądane i nie są odpowiednie dla każdego.

Jednocześnie coraz częściej stają się punktem wyjścia do szerszej dyskusji o tym, jak naprawdę wygląda życie osób zmagających się z otyłością lub nadmiernym apetytem. Być może najciekawszym skutkiem popularności Ozempicu nie jest wcale liczba utraconych kilogramów, ale właśnie zmiana narracji.

Coraz więcej kobiet mówi dziś otwarcie, że przez lata nosiły w sobie poczucie winy związane z jedzeniem. A kiedy ten nieustanny „szum” nagle ucichł, odkryły coś zaskakującego. Życie może nie kręcić się wokół kolejnej diety, a jedzenie może przestać być codzienną walką. No i najważniejsza prawda, która nie zmienia się od lat, że czasem największa zmiana nie zachodzi na wadze, ale w głowie.

Zobacz także:

• Kiedy piękno zaczyna męczyć. Bycie zadbaną kobietą to praca na pół etatu
• Po 40 najważniejszy jest trening siłowy. Kobiety z każdym rokiem tracą 1% tkanki mięśniowej
• Hipnoza na odchudzanie – czy to naprawdę działa?

Artykuł Ozempic uciszył coś więcej niż apetyt. „Pierwszy raz od 30 lat nie myślę o tylko jedzeniu” pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Nie nakładała serum. Nie sprawdzała, czy skończył się krem z filtrem. Nie zastanawiała się, czy powinna już umówić wizytę u fryzjera. Nie śledziła nowych trendów pielęgnacyjnych. „To było niesamowicie uwalniające” – powiedziała.

Zmęczone troską o własne ciało

Pamiętam, że wtedy pomyślałam, jak dziwnie brzmi zdanie o odpoczynku od dbania o siebie. Przecież pielęgnacja miała być przyjemnością, formą troski. Chwilą tylko dla nas. A jednak coraz więcej kobiet mówi dziś o zmęczeniu, które nie wynika z pracy zawodowej, opieki nad dziećmi czy codziennych obowiązków. Są zmęczone nieustannym zajmowaniem się własnym ciałem.

To jedno z tych doświadczeń, o których rzadko rozmawiamy wprost. Łatwiej przyznać się do przeciążenia pracą niż do tego, że mamy dość kolejnych zaleceń dotyczących wyglądu, zdrowia i starzenia się. Tymczasem współczesna kobieta funkcjonuje w rzeczywistości, w której troska o siebie coraz częściej przypomina pełnoetatowe zajęcie.

„Jednostopniowa” pielęgnacja

Jeszcze kilkanaście lat temu pielęgnacja była znacznie prostsza. W łazience stał krem do twarzy, szampon i kilka podstawowych kosmetyków. Dziś przeciętna kobieta zna nazwy składników aktywnych, potrafi odróżnić retinol od retinalu, śledzi premiery kosmetyczne, słucha podcastów o zdrowiu hormonalnym i wie, że sam krem już nie wystarczy. Trzeba jeszcze zadbać o sen, mikrobiom, poziom stresu, suplementację, nawodnienie, aktywność fizyczną i odpowiednią ilość białka w diecie.

Każda z tych rzeczy osobno brzmi rozsądnie. Problem pojawia się wtedy, gdy zaczynamy je sumować.

Zmęczone beauty burnout

W pewnym momencie okazuje się, że bycie „zadbaną kobietą” wymaga nie tylko pieniędzy, ale przede wszystkim czasu i energii. Trzeba pamiętać o wizytach, zabiegach, badaniach, zakupach, wymianie kosmetyków, śledzeniu nowych rekomendacji. Do tego dochodzi nieustanne podejmowanie decyzji. Który krem wybrać? Czy ten suplement naprawdę działa? Czy już powinnam stosować kolagen? A może to ostatni moment, żeby zacząć?

Nieprzypadkowo coraz częściej mówi się o zjawisku określanym jako beauty burnout – zmęczenie kulturą nieustannego ulepszania siebie. To poczucie, że niezależnie od tego, ile już robimy, zawsze znajdzie się kolejna rzecz, którą warto poprawić.

Media społecznościowe tylko wzmacniają to przekonanie. Jeszcze nigdy w historii kobiety nie miały tak łatwego dostępu do wiedzy o urodzie, zdrowiu i pielęgnacji. Paradoksalnie właśnie dlatego coraz częściej czują się przytłoczone. Każdego dnia dowiadujemy się o nowym sposobie na młodszy wygląd, lepszą skórę, zdrowsze włosy czy bardziej jędrne ciało. Nawet jeśli nie chcemy w tym uczestniczyć, trudno całkowicie odciąć się od komunikatu, że powinnyśmy robić więcej.

Czy każda zmarszczka wymaga interwencji?

Co ciekawe, coraz częściej bunt wobec tej presji nie przychodzi ze strony młodych kobiet, ale tych po czterdziestce i pięćdziesiątce. To one zaczynają zadawać pytania, które jeszcze kilka lat temu wydawały się niewygodne. Czy naprawdę muszę cały czas nad sobą pracować? Czy każda zmarszczka wymaga interwencji? Czy dbam o siebie dlatego, że sprawia mi to przyjemność, czy dlatego, że boję się przestać?

W tych pytaniach nie chodzi o rezygnację z pielęgnacji. Nie chodzi też o krytykowanie kobiet, które lubią kosmetyki, zabiegi czy modę. Chodzi raczej o odzyskanie wolności wyboru. O przypomnienie sobie, że dbanie o siebie miało poprawiać jakość życia, a nie stawać się kolejnym źródłem presji.

Mam wrażenie, że współczesne kobiety coraz częściej marzą nie o perfekcji, ale o spokoju. Nie o tym, żeby wyglądać młodziej, lecz o tym, żeby przestać analizować każdą zmianę w lustrze. Nie o kolejnym zabiegu, ale o poczuciu, że są wystarczające takie, jakie są.

Może właśnie dlatego największym luksusem naszych czasów nie jest już ekskluzywny krem ani weekend w spa. Być może prawdziwym luksusem staje się możliwość odpuszczenia. Zgoda na to, że nie musimy nieustannie się poprawiać, optymalizować i ulepszać.

W świecie, który każdego dnia próbuje przekonać kobiety, że powinny być jeszcze piękniejsze, młodsze i bardziej zadbane, takie podejście wydaje się zaskakująco radykalne. A może po prostu zdrowe?

Zobacz także:

• Co się dzieje z naszą skórą, kiedy ją opalamy?
• Po 40 najważniejszy jest trening siłowy. Kobiety z każdym rokiem tracą 1% tkanki mięśniowej
• Usuwasz skórki przy paznokciach? Kosmetolog mówi, że to błąd

Artykuł Kiedy piękno zaczyna męczyć. Bycie zadbaną kobietą to praca na pół etatu pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Codzienna higiena brzegów powiek

Wiosną w powietrzu unosi się więcej pyłków, kurzu i alergenów, które łatwo osadzają się na rzęsach i brzegach powiek. Ich regularne usuwanie wspiera komfort powiek i pomaga ograniczyć uczucie podrażnienia. Do codziennej higieny warto sięgać po specjalistyczne preparaty dostępne w aptekach, takie jak chusteczki do higieny powiek (np. Demoxoft Clean).

Doskonałym uzupełnieniem higieny jest stosowanie terapii ciepłem za pomocą̨ specjalnych kompresów termicznych na okolicę oczu (np. Demoxoft Kompres termiczny na oczy*) wraz odpowiednim masażem. Jak prawidłowo przeprowadzíć terapie ciepłem za pomocą̨ kompresu termicznego? Umyj ręce, włóż kompres termiczny do gotującej się wody i gotuj przez ok. 5 minut, następnie sprawdź, czy kompres osiągnął komfortową temperaturę do stosowania. W ostatnim kroku połóż czystą chusteczkę̨ higieniczną na czystą powiekę̨ i okolicę oka i przyłóż ciepły kompres na kilka minut. Powiekę̨ górną masuj delikatnymi okrężnymi ruchami w kierunku dołu powieki, a dolną – od dołu w kierunku jej górnej krawędzi. Następnie powieki i ich brzegi przetrzyj specjalnie do tego przeznaczonymi chusteczkami lub gazikami nasączonymi płynem, najlepiej ruchem od zewnętrznego kącika oka do nosa.

Nawilżanie oczu kroplami

Słoneczna i wietrzna pogoda sprzyja między innymi podrażnieniu powierzchni oka. Dodatkowo zanieczyszczenie powietrze może powodować pieczenie, zaczerwienienie, uczucie suchości. Stosowanie nawilżająco-regenerujących kropli (np. Dexoftyal MD* oraz Dexoftyal UD*) pomaga utrzymać prawidłowy film łzowy, chroni oczy przed czynnikami zewnętrznymi i przynosi ulgę w codziennym dyskomforcie.

Producent kropli Dexoftyal MD oraz Dexoftyal UD: TEGE Pharma B.V., Producent Demoxoft Kompres termiczny na oczy: Verco S.A. Skwer Kard. S. Wyszyńskiego 5, lok.6U, 01-015 Warszawa Podmiot prowadzący reklamę: Verco S.A. Skwer Kard. S. Wyszyńskiego 5, lok. 6U, 01- 015 Warszawa

Pielęgnacja wrażliwej skóry powiek

Skóra powiek jest wyjątkowo cienka i delikatna, dlatego szczególnie reaguje na zmiany temperatury, wiatr oraz promieniowanie UV. W okresie pylenia może pojawiać się zwiększona wrażliwość, objawiająca się zaczerwienieniem czy uczuciem suchości skóry powiek. Regularna pielęgnacja specjalistycznymi, łagodnymi preparatami takimi jak emulsja Palpederm, koi i łagodzi podrażnienia i zaczerwienienie, wzmacnia naturalną barierę ochronną naskórka, redukuje uczucie świądu oraz nawilża skórę powiek i okolic oczu.

Suplementacja wspierająca wzrok

Wiosenne przesilenie i sezon infekcyjny to czas, gdy organizm często zmaga się z niedoborami składników odżywczych. Dlatego wiosną przydaje się̨ dobrze skomponowana dieta, pełna między innymi mikroelementów i witamin z grupy B, antyoksydantów (np. luteina i zeaksantyna), kwasów omega- 3 oraz cynku wspierającego funkcjonowanie narządu wzroku. Dobrze więc jeść jajka, żółte, pomarańczowe i zielone owoce oraz warzywa, jagody i borówki. Warto też wspomóc wzrok suplementami zawierającymi ryboflawinę i cynk, które pomagają w utrzymaniu prawidłowego widzenia (np. Maculoft).

Ochrona oczu przed promieniowaniem UV

arzanie wolnych rodników, a także prowadzić do czasowego oślepienia oraz uszkodzeń struktur oka, takich jak rogówka czy siatkówka. Promieniowanie UVA i UVB sprzyja powstawaniu wolnych rodników, które mogą uszkadzać komórki oka. Dlatego tak istotna jest odpowiednia ochrona wzroku przed promieniowaniem UV, a tą wspiera noszenie okularów słonecznych z filtrem UV400.

Materiał opracowano na podstawie:

1. Jak dbać o oczy wiosną Dr. Victor Derhartunian https://swisslaser.pl/blog/jak-dbac-o- oczy-wiosna-kompleksowy-poradnik/
2. Sucho, suszej, wiosna – alergia i zespół suchego oka –https://farmacjapraktyczna.pl/opieka-farmaceutyczna/opieka/sucho-suszej-wiosna-alergia-i-zespol-suchego-oka
3. Jak dbać o oczy wiosną – https://swiatlekarza.pl/jak-dbac-o-oczy-wiosna/

W codziennej higienie wzroku pomogą:

DEMOXOFT Linia kosmetyków do codziennej higieny brzegów powiek oraz wyrobu medycznego do łagodzenia objawów ZSO za pomocą terapii ciepłem oraz obrzęków w okolicy oczu w terapii zimnem

Demoxoft Clean Chusteczki do specjalistycznej higieny powiek i ich brzegów – dzięki specjalnie dobranym środkom powierzchniowo czynnym, łagodnie, ale skutecznie oczyszcza skórę powiek, ich brzegi oraz rzęsy. Aloes łagodzi uczucie świądu i pieczenie. Fucocert® łagodzi podrażnienia. D- pantenol (prowitamina B5) sprzyja procesowi regeneracji naskórka. Olivem® 300 wraz z hialuronianem sodu zapewniają kompleksowe nawilżenie skóry. Dla dorosłych i dzieci po 1. miesiącu życia. Może być stosowany przez osoby noszące soczewki kontaktowe. Cena: 40 zł

Demoxoft Płyn do specjalistycznej higieny powiek i ich brzegów – dzięki specjalnie dobranym środkom powierzchniowo czynnym, łagodnie, ale skutecznie oczyszcza skórę powiek i ich brzegi. Aloes łagodzi uczucie świądu i pieczenie. Fucocert® łagodzi podrażnienia. D-pantenol (prowitamina B5) sprzyja procesowi regeneracji naskórka. Olivem® 300 wraz z hialuronianem sodu zapewniają kompleksowe nawilżenie skóry. Dla dorosłych i dzieci po 1. miesiącu życia. Może być stosowany przez osoby noszące soczewki kontaktowe. Cena: 39 zł

Demoxoft Kompres termiczny na oczy* to wyrób medyczny przeznaczony do terapii ciepłem lub zimnem. Terapia zimnem umożliwia łagodzenie miejscowych objawów, takich jak: obrzęki czy zasinienia. Terapia ciepłem jako naturalny sposób łagodzenia objawów takich jak: dyskomfort, nadmierne łzawienie, suchość, pieczenie, zmęczenie, zaczerwienienie oczu.
Producent/Podmiot prowadzący reklamę: Verco S.A. Skwer Kard. S. Wyszyńskiego 5, lok. 6U, 01- 015 Warszawa Cena: 35 zł

DEXOFTYAL* Linia wyrobów medycznych do stosowania wspomagająco podczas uczucia suchości, podrażnienia czy zmęczenia oczu

Dexoftyal® MD* to specjalistyczne nawilżająco – regenerujące krople do oczu. To jałowe, lepkie, przejrzyste, nawilżające i odżywcze krople do oczu oparte na dekspantenolu (prowitaminie B5). Dekspantenol wspomaga i wspiera procesy regeneracyjne rogówki. Dzięki właściwościom mukoadhezyjnym HydraFlexu film łzowy zachowany jest w sposób umożliwiający lepszą ochronę powierzchni oka. Krople łagodzą uczucie suchości, zmęczonych i podrażnionych oczu oraz wspierają procesy regeneracyjne rogówki. Po zastosowaniu kilku kropli uczucie dyskomfortu jest złagodzone lub całkowicie zredukowane. Producent: TEGE Pharma B.V. Podmiot prowadzący reklamę: Verco S.A. Skwer Kard. S. Wyszyńskiego 5, lok. 6U, 01-015 Warszawa Cena: 37 zł

Dexoftyal® UD* nawilżająco – regenerujące krople do oczu. To jałowe, lepkie, przejrzyste, nawilżające i odżywcze krople do oczu oparte na dekspantenolu (prowitaminie B5) zamknięte w jednodawkowe opakowania o pojemności 0,35 ml. Dexoftyal UD* chroni oko przed dolegliwościami takimi jak uczucie suchości i w przypadku zmęczonych i podrażnionych lub całkowicie zredukowane. Producent: TEGE Pharma B.V. Podmiot prowadzący reklamę: Verco S.A. Skwer Kard. S. Wyszyńskiego 5, lok. 6U, 01-015 Warszawa Cena: 25 zł za 10 × 0,35 ml / opakowanie jednodawkowe

Dexoftyal® żel do oczu* zawierający dekspantenol 5%, który umożliwia utrzymanie nawilżenia oraz ochronę powierzchni oka, zapewniając długotrwałe złagodzenie objawów suchości oczu. Dexoftyal żel posiada w swoim składzie karbomer, który umożliwia uzyskanie lepkości odpowiadającej lepkości łez, przez co polecany jest pacjentom z zaburzeniami filmu łzowego. Dexoftyal żel pozwala na złagodzenie dolegliwości oczu, takich jak suchość, podrażnienia, pieczenie czy uczucie obecności ciała obcego. Producent: Farmigea s.p.a Podmiot prowadzący reklamę: Verco S.A. Skwer Kard. S. Wyszyńskiego 5, lok. 6U, 01- 015 Warszawa Cena: 32 zł 

Palpederm Emulsja do pielęgnacji i ochrony podrażnionej skóry powiek i okolic oczu Zawiera formułę 4CalmComplexTM łączącą łagodzące działanie kwasu glicyretynowego i alantoiny z regenerującym działaniem ceramidów i fosfolipidów. To wyjątkowe połączenie składników koi objawy podrażnienia, takie jak zaczerwienienie, uczucie świądu i pieczenie, a dzięki zawartości emolientów, odbudowuje naturalną barierę ochronną skóry, dzięki czemu chroni ją przed działaniem czynników zewnętrznych. Koi objawy podrażnienia i suchości i przynosi ulgę już po pięciu minutach od aplikacji. Dla dorosłych i dzieci od 2. roku życia. Cena: 40 zł

Maculoft Suplement diety z cynkiem, który wspiera prawidłowe widzenie. Zawiera m.in. luteinę i zeaksantynę (zawartoś́ć luteiny i zeaksantyny w proporcji 5:1), kwasy tłuszczowe omega-3 (EPA, DHA), witaminę D, witaminy z grupy B, witaminę E oraz minerały: cynk i selen. Tak bogaty skład jest zamknięty w małej, łatwej do połknięcia kapsułce – wystarcza jedna dziennie. Cena: 37 zł

Artykuł WIOSENNE ABC ZDROWYCH OCZU pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Jestem w trakcie robienia implantów

Aktorka opublikowała w mediach społecznościowych bardzo osobistą rolkę, na której pokazuje się bez protezy zębów. Na nagraniu widać moment, w którym zdejmuje uzupełnienie protetyczne i otwarcie mówi o swojej wieloletniej drodze związanej z leczeniem stomatologicznym.

„Nie martwcie się, jestem w trakcie robienia implantów (…), ale to tylko szybkie przypomnienie, że „idealne” życia, które widzicie w social mediach, często są tylko maską” – napisała.

Izabella Miko podkreśliła też, że porównywanie się do innych jest pułapką, bo za internetowymi „highlightami” często kryją się trudne doświadczenia, o których mało kto mówi głośno. We wpisie wyjaśniła, że problemy z uzębieniem zaczęły się jeszcze w dzieciństwie. Musiała usunąć zainfekowany ząb, a później kolejny – po dawnym leczeniu kanałowym. Jak sama przyznała, za nią około dziesięciu zabiegów stomatologicznych.

Największe wrażenie zrobiło jednak nie samo wyznanie, ale sposób, w jaki aktorka zdecydowała się o tym opowiedzieć. Bez upiększania, filtrów i udawania, że wszystko jest perfekcyjne. W czasach, gdy media społecznościowe pełne są wyretuszowanych zdjęć i idealnych kadrów, taki gest wymaga ogromnej odwagi.

„Cudne to było!”

Pod rolką niemal natychmiast pojawiły się setki komentarzy pełnych wsparcia i wzruszenia. Fani pisali: „Jesteś inspiracją!”, „Mistrzyni! Piękny i wartościowy przekaz!”, „Szanuję bardzo!”, „Cudne to było!”, „Nie wiem dlaczego, ale jeszcze bardziej cię polubiłam”.

I trudno się temu dziwić. Bo choć internet przyzwyczaił nas do perfekcyjnych obrazków, to właśnie szczerość i pokazywanie swojej niedoskonałości często okazują się najbardziej poruszające. A Izabella Miko przypomniała wielu osobom o czymś bardzo ważnym, że za pięknym zdjęciem i szerokim uśmiechem może kryć się historia, o której wcześniej nikt nie miał pojęcia.

Zobacz także:

• Po 40 najważniejszy jest trening siłowy. Kobiety z każdym rokiem tracą 1% tkanki mięśniowej
• To najczulszy film Netflixa, jaki widziałam. Koniecznie przygotuj zapas chusteczek
• Kasia Tusk poleca klasyki polskiego kina. „Tata męczył nimi przed niedzielnym obiadem”

Artykuł Izabella Miko pokazała się bez protezy zębów. Fani: „Jesteś inspiracją!” pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Ubytek mięśniowy

U kobiet po 40. roku życia ubytek mięśni wynosi średnio około 1% rocznie. Brzmi niewinnie, ale w perspektywie dekady oznacza to realne osłabienie siły, stabilności i odporności organizmu. Pamiętajmy, że mięśnie pełnią szereg ważnych funkcji w naszym organizmie. To one odpowiadają za prawidłową postawę, chronią stawy, wspierają kręgosłup i regulują gospodarkę cukrową.

Jakie ćwiczenia po 40. roku życia?

To właśnie dlatego coraz częściej słyszymy, że po czterdziestce nie cardio, nie pilates i nie same spacery są najważniejsze, lecz trening siłowy. I nie chodzi tu o kulturystykę ani podnoszenie ekstremalnych ciężarów. Chodzi o regularne obciążanie mięśni w sposób dopasowany do wieku i możliwości.

Objawy utraty masy mięśniowej

Utrata masy mięśniowej ma konsekwencje, które wiele kobiet odczuwa, nie łącząc ich z brakiem siły. To między innymi częstsze bóle pleców, sztywność poranna, spadek energii, trudności z utrzymaniem wagi, a nawet gorsza tolerancja stresu. Mięśnie są bowiem aktywną tkanką metaboliczną. Im jest ich mniej, tym wolniej pracuje cały organizm.

Co ważne, trening siłowy działa nie tylko na ciało, ale też na gospodarkę hormonalną. Regularne ćwiczenia oporowe poprawiają wrażliwość na insulinę, wspierają zdrowie kości i mogą łagodzić część objawów związanych z perimenopauzą. To jeden z niewielu rodzajów aktywności, który realnie spowalnia biologiczne procesy starzenia.

Nie chodzi o bycie kulturystką

Wciąż jednak wiele kobiet obawia się ciężarów. Pokutuje mit, że trening siłowy „robi zbyt masywną sylwetkę” albo jest niebezpieczny dla stawów. Tymczasem brak mięśni jest znacznie większym zagrożeniem niż ich wzmacnianie. Odpowiednio prowadzony trening poprawia stabilizację, zmniejsza ryzyko urazów i chroni przed upadkami, które po 40. roku życia stają się realnym problemem zdrowotnym.

Nie oznacza to, że każda kobieta powinna zapisać się na siłownię. Trening siłowy może mieć wiele form. Ćwiczenia z własnym ciężarem ciała, gumy oporowe, hantle, kettlebell czy trening funkcjonalny. Kluczowa jest regularność i stopniowe zwiększanie obciążenia, bo tylko wtedy mięśnie dostają sygnał do odbudowy.

Dzięki aktywności, możemy zachować sprawność, niezależność i zdrowie na kolejne dekady. To jedna z najważniejszych inwestycji w przyszłość kobiecego ciała.

Zobacz także:

• Joga na poprawę nastroju – ćwiczenia z Olą Żelazo
• Trening izometryczny – co to takiego?
• Brzuch stresowy – co to takiego?

Artykuł Po 40 najważniejszy jest trening siłowy. Kobiety z każdym rokiem tracą 1% tkanki mięśniowej pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Za pseudonimem „ciocia Ola” stoi Aleksandra, związana z Fundacją Cancer Fighters. Organizacja od lat wspiera dzieci i dorosłych chorujących na nowotwory – finansowo, organizacyjnie i psychologicznie. Jednym z elementów tej działalności jest także obecność w mediach społecznościowych, która pozwala docierać do większej liczby osób i budować świadomość wokół chorób onkologicznych.

Profil „cioci Oli” wyróżnia się na tle innych tego typu treści. Nie ma tu patosu ani budowania napięcia. Zamiast tego są krótkie, proste nagrania: dzieci tańczące na szpitalnym korytarzu, śmiejące się podczas rozmowy czy reagujące na drobne niespodzianki. To materiały, które pokazują, że mimo choroby ich codzienność nie składa się wyłącznie z leczenia.

Ciocia Ola prywatnie

Ola prywatnie jest żoną założyciela fundacji Cancer Fighters. Jej zaangażowanie w pracę fundacji nie kończy się tylko na publikowaniu treści w sieci – jest częścią szerszych działań organizacji i jej codziennego funkcjonowania.

W komentarzach pod nagraniami często pojawiają się słowa wsparcia – zarówno dla dzieci, jak i dla samej „cioci Oli”. Wiele osób zwraca uwagę, że takie treści pomagają oswoić temat choroby, a jednocześnie pokazują, jak ważna jest obecność drugiego człowieka w trudnych momentach.

Choć „ciocia Ola” działa w internecie, jej rola nie ogranicza się do social mediów. To jedna z osób, które na co dzień towarzyszą dzieciom w trakcie leczenia – budując relacje, wspierając i wnosząc do ich rzeczywistości coś, czego nie da się zastąpić żadnym sprzętem medycznym ani procedurą.

W czasach, gdy wiele treści w sieci powstaje z myślą o zasięgach, jej działalność pokazuje inny kierunek – taki, w którym najważniejszy jest człowiek.

Zobacz także:

• Influencerka ogoliła głowę na łyso. To wszystko dla dzieci chorych na raka
• Nicole Kidman po śmierci mamy podjęła zaskakującą decyzję. Ten trend rośnie na całym świecie
• „Kiedyś na starość, w bujanym fotelu…” Wpis Łukasza Litewki rozrywa serce

Artykuł Kim jest „ciocia Ola”? To ona stoi za uśmiechami dzieci z Cancer Fighters pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Tymczasem – jak tłumaczy psycholożka Żaneta Kędzierska – bardzo często to nie kwestia charakteru, tylko sygnał, że organizm jest przeciążony. Tak próbuje sobie z tym poradzić. To jego „wymuszony” sposób.

Scrollujesz bez końca, ale nic cię nie interesuje

To moment, w którym niby odpoczywasz, ale tak naprawdę czujesz się zawieszona. Przeglądasz kolejne treści, ale żadna nie przyciąga uwagi.

Mózg w ten sposób unika wysiłku i podejmowania decyzji. To forma ucieczki, kiedy zasoby są już na wyczerpaniu.

Odkładasz nawet najprostsze rzeczy

Nie chodzi o duże zadania. Czasem problemem staje się odpisanie na wiadomość czy wykonanie telefonu. Gdy układ nerwowy jest przeciążony, wszystko zaczyna być odbierane jako zbyt duże obciążenie. Nawet drobiazgi.

Szukasz szybkiej ulgi

Masz większą ochotę na słodycze, przekąski, częściej sięgasz po telefon. To nie przypadek. Organizm próbuje się ratować szybkim zastrzykiem dopaminy – czyli chwilowym poczuciem ulgi i przyjemności.

Reagujesz mocniej… albo wcale

Możesz być bardziej drażliwa niż zwykle, szybciej się denerwować, płakać. Przeciążenie działa też w drugą stronę. Czasem pojawia się odcięcie, brak emocji, obojętność. Obie reakcje są sygnałem, że organizm nie radzi sobie z nadmiarem bodźców.

Nie możesz się zdecydować nawet w prostych sprawach

Co zjeść? W co się ubrać? Od czego zacząć dzień? Kiedy jesteśmy przeciążeni, nasze zasoby poznawcze spadają. Podejmowanie decyzji staje się trudne, nawet jeśli wcześniej było czymś zupełnie naturalnym.

To nie lenistwo

Choć łatwo tak to nazwać, w rzeczywistości te zachowania nie mają nic wspólnego z brakiem chęci. To raczej sygnał, że organizm potrzebuje odpoczynku, a nie kolejnej listy zadań do wykonania. Czasem zamiast „ogarniać się”, warto po prostu… się zatrzymać i najzwyczajniej w świecie odpocząć.

Zobacz także:

• Przestałam scrollować i nagle poczułam spokój. 50 cytatów, które naprawdę otwierają oczy
• Déjà vu – „zawieszenie mózgu” czy migawki z poprzedniego życia?
• Błąd w Matrixie – co to znaczy i dlaczego tak często o tym mówimy?

Artykuł To nie lenistwo. 5 rzeczy, które robisz, gdy twój organizm jest przeciążony pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Media społecznościowe są dziś częścią naszej codzienności — inspirują, pozwalają być bliżej nawet jak dzielą nas kilometry, zapewniają też solidne dawki dopaminy, której tak bardzo potrzebujemy na co dzień. Jednocześnie coraz częściej odbierają coś ważnego – czas, skupienie i prawdziwe relacje.

Oto cytaty, które przypominają, co naprawdę ma znaczenie, pomogą oderwać się od ekranu i powrócić do prawdziwego życia.

50 cytatów o detoksie od mediów społecznościowych

1. „Różnica między technologią a niewolnictwem polega na tym, że niewolnicy są w pełni świadomi, że nie są wolni” – Nassim Nicholas Taleb

2. „Stajemy się społeczeństwem ludzi, którzy nie potrafią usiąść w samotności w pokoju ze swoimi myślami przez kilka minut bez sięgania po telefon”. — Cal Newport

3. „Twój smartfon sprawia, że ​​stajesz się głupi, aspołeczny i niezdrowy. Dlaczego więc nie możesz go odłożyć?” — Jean M. Twenge

4. „Magnaci mediów społecznościowych muszą przestać udawać, że są przyjaznymi, kujonowatymi bogami budującymi lepszy świat i przyznać, że są po prostu plantatorami tytoniu w koszulkach, sprzedającymi dzieciom uzależniający produkt”. — Cal Newport

5. „Wychowujemy pokolenie dzieci, które czują się swobodniej w towarzystwie ekranu niż drugiego człowieka” – Sherry Turkle

6. „Technologia jest pożytecznym sługą, ale niebezpiecznym panem” – Christian Lange

7. „Internet stał się miejscem, do którego ludzie udają się, żeby uniknąć myślenia” – Naval Ravikant

8. „Stworzyliśmy świat, w którym jesteśmy bardziej połączeni z naszymi urządzeniami niż z ludźmi siedzącymi tuż obok nas”. — Anonim

9. „Twój telefon nie powinien być pierwszą rzeczą, którą widzisz rano, ani ostatnią rzeczą, którą widzisz wieczorem”. — Nieznany

10. „Media społecznościowe uczą nas porównywania naszego życia, zamiast doceniania wszystkiego, czym jesteśmy”. — Nieznany

Cytaty o znalezieniu równowagi

11. „Technologia powinna ulepszać twoje życie, a nie stawać się nim” – Billy Cox

12. „Prawdziwym pytaniem nie jest to, czy maszyny myślą, ale czy myślą ludzie.” — BF Skinner

13. „Prawie wszystko znów będzie działać, jeśli odłączysz to od prądu na kilka minut, łącznie z tobą.” — Anne Lamott

14. „Rozłącz, aby ponownie połączyć” — nieznany

15. „Najlepszym sposobem, aby dowiedzieć się, czy można komuś zaufać, jest po prostu mu zaufać.” — Ernest Hemingway

16. „Czasami trzeba się odłączyć, żeby pozostać w kontakcie z tym, co najważniejsze”. — Nieznany

17. „Życie to to, co się dzieje, kiedy nie patrzysz w telefon.” — Nieznany

18. „Bycie połączonym ze wszystkim odłączyło nas od nas samych”. — Nieznany

19. „Im ciszej się stajesz, tym więcej słyszysz.” — Ram Dass

20. „Pokoju nie da się utrzymać siłą; można go osiągnąć jedynie poprzez zrozumienie” – Albert Einstein

Cytaty o przerwach w mediach społecznościowych

21. „Wymagana jest dyscyplina, aby nie pozwolić mediom społecznościowym ukraść ci czasu”. — Alexis Ohanian

22. „Media społecznościowe są zaprojektowane tak, by uzależniać. Powiadomienie to narkotyk”. — Nieznany

23. „Nie musisz pokazywać swojego życia w mediach społecznościowych, żeby udowodnić, że nim żyjesz”. — Nieznany

24. „Porównywanie jest złodziejem radości” – Theodore Roosevelt

25. „Przestań pozwalać ludziom, którzy robią dla ciebie tak mało, kontrolować tak wiele twojego umysłu, uczuć i emocji.” — Will Smith

26. „Media społecznościowe to papieros ery cyfrowej”. — Nieznany

27. „Twoja wartość nie maleje z powodu tego, że ktoś nie potrafi dostrzec twojej wartości”. — Nieznany

28. „Usuń aplikacje, które nie wnoszą nic wartościowego do Twojego życia”. — Nieznany

29. „Przestań obserwować każdego, kto nie inspiruje cię do bycia lepszym.” — Nieznany

30. „Najlepszy czas na publikowanie w mediach społecznościowych to nigdy”. — Nieznany

Cytaty o uważności i obecności

31. „Bądź tam, gdzie jesteś, a nie tam, gdzie myślisz, że powinieneś być”. — Nieznany

32. „Chwila obecna jest jedyną dostępną nam chwilą i jest bramą do wszystkich chwil” – Thich Nhat Hanh

33. „Gdziekolwiek jesteś, bądź tam całkowicie.” — Eckhart Tolle

34. „Życie jest dostępne tylko w chwili obecnej” – Thich Nhat Hanh

35. „Najcenniejszym darem, jaki możemy ofiarować innym, jest nasza obecność” – Thich Nhat Hanh

36. „Uważność to bycie w pełni świadomym w naszym życiu” – Jon Kabat-Zinn

37. „Zwróć uwagę. Bądź zdumiony. Opowiedz o tym.” — Mary Oliver

38. „Najlepszym sposobem na dbanie o przyszłość jest dbanie o chwilę obecną”. — Thich Nhat Hanh

39. „W dzisiejszym pośpiechu wszyscy za dużo myślimy, za dużo szukamy, za dużo chcemy i zapominamy o radości samego istnienia.” — Eckhart Tolle

40. „Bądź obecny we wszystkim i wdzięczny za wszystko” – Maya Angelou

Cytaty o minimalizmie cyfrowym

41. „Minimalizm cyfrowy to filozofia korzystania z technologii, w której czas spędzany w sieci koncentruje się na niewielkiej liczbie starannie wybranych i zoptymalizowanych aktywności, które silnie wspierają rzeczy, które cenisz”. — Cal Newport

42. „Kluczem do minimalizmu cyfrowego nie jest oczernianie technologii, ale wypracowanie filozofii, która pomoże ci określić, które narzędzia ci służą, a które nie”. — Cal Newport

43. „Bałagan to nie tylko rzeczy materialne. To stare idee, toksyczne związki i złe nawyki”. — Eleanor Brownn

44. „Rzeczy, które posiadasz, ostatecznie posiadają ciebie.” — Chuck Palahniuk

45. „Minimalizm nie polega na posiadaniu mniej. Chodzi o zrobienie miejsca na więcej tego, co ważne”. — Nieznany

46. ​​„Minimalizm cyfrowy nie odrzuca innowacji ery internetu, ale odrzuca sposób, w jaki tak wiele osób obecnie korzysta z tych narzędzi”. — Cal Newport

47. „Wykorzystuj technologię, nie pozwól, by ona wykorzystała ciebie”. — Nieznany

48. „Celem nie jest wyeliminowanie całej technologii, ale wyeliminowanie technologii, która eliminuje ciebie.” — Nieznany

49. „Cyfrowe usuwanie bałaganu jest jak sprzątanie domu – wydaje się przytłaczające, dopóki się go nie zacznie”. — Nieznany

50. „Mniej czasu spędzanego przed ekranem oznacza więcej czasu w życiu”. — Nieznany

Zobacz także:

• Cytaty o życiu, które warto zapamiętać – mądre, piękne, inspirujące
• Krótkie cytaty motywacyjne
• Złote myśli, krótkie cytaty o życiu

Artykuł Przestałam scrollować i nagle poczułam spokój. 50 cytatów, które naprawdę otwierają oczy pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.

Przez chwilę rzeczywiście takie było

Ale dziś coraz więcej kobiet zaczyna się z tego świata wycofywać. Nie w spektakularny sposób i bez wielkich deklaracji czy radykalnych zmian. Raczej po cichu. Odkładają telefon na bok. Kupują papierowy notes. Wracają do książek, które nie świecą i nie powiadamiają ciągle. Coraz częściej mówią, że to mi służy bardziej.

To właśnie one nazywane są dziś „analogówkami”.

To nie bunt przeciw technologii

Wbrew pozorom to nie jest historia o odrzuceniu nowoczesności. Analogówki nie uciekają do lasu, nie wyrzucają smartfonów i nie rezygnują z internetu. Wciąż pracują online, korzystają z komunikatorów, robią zakupy w sieci. Zmienia się jednak coś innego – relacja z technologią.

Coraz więcej kobiet zauważa, że to, co miało ułatwiać życie, zaczyna je w subtelny sposób obciążać. Cyfrowy świat nie kończy się po zamknięciu laptopa. Jest w cały czas obecny w kieszeni i na stoliku nocnym. Zawsze dostępny i gotowy, by coś pokazać, czymś zaciekawić albo przerwać pracę.

Pracujesz, a tu dostajesz powiadomienie z e-dziennika, powiadomienie z banku, czy sms o mega atrakcyjnej promocji w ulubionej drogerii. To totalnie wybija z rytmu i skupienia.

Cyfrowe wypalenie

Specjaliści coraz częściej mówią wprost, że nadmiar bodźców cyfrowych – powiadomień, wiadomości, informacji – działa jak cichy drenaż naszej energii. Nie wywołuje spektakularnego kryzysu, ale stopniowo obniża koncentrację, nastrój i zdolność do odpoczynku. Sprawia, że coraz mniej nam się chce i mamy mniej energii. Właśnie to zmęczenie – takie ciche, jakby rozlane, w każdym razie trudne do uchwycenia, staje się punktem zwrotnym.

„Byłam z nimi, ale jakby mnie nie było”

W wielu opowieściach kobiet powtarza się podobny schemat. Nie chodzi o jedną konkretną sytuację, tylko o uświadomienie, że coś się w życiu rozjechało, że niby ciałem jesteśmy tu, ale uwaga jest zdecydowanie gdzie indziej.

Jedna z kobiet opisała to bardzo prosto: „Mój telefon przenosił mnie z dala od życia, nawet kiedy byłam z bliskimi. Byłam z nimi, ale jakby mnie nie było. Syn coś do mnie mówił, przytakiwałam, ale w głowie miałam to, co na ekranie.”

Jakość obecności

Kojarzysz rozmowy z kimś przerywane sprawdzeniem powiadomień? Wspólne chwile, w których jedna ręka automatycznie sięga po telefon, gdy tylko rzeczywistość staje się zbyt nudna? Albo odpoczynek, który coraz częściej zamienia się w bezrefleksyjne scrollowanie.

Czy faktycznie chcemy, żeby nasze życie tak wyglądało?

Nowy luksus: brak powiadomień

Jeszcze kilka lat temu luksusem było bycie online. Obciachem natomiast było nie być ze wszystkim na bieżąco. Dziś coraz bardziej prestiżowa staje się możliwość wylogowania. Brak tych ciągłych powiadomień. Chwile, które nie są niczym przerywane.

„Odłączenie” nie jest dziś już ucieczką, ale podstawową formą dbania o siebie. Czymś na kształt higieny psychicznej. Analogowość wpisuje się w to bardzo naturalnie. Już nawet nie jako moda, a raczej jako odpowiedź na realną potrzebę.

Analogowe nawyki zamiast automatyzmu

To, co wyróżnia analogówki, to nie wielkie decyzje i deklaracje, tylko drobne codzienne zmiany. Zamiast sięgać po telefon – sięgają po coś innego. Notes, książkę, krzyżówkę, szkicownik czy mandale. Cokolwiek, co nie świeci i nie wciąga w nieskończony ciąg uzależniających bodźców.

W jednym z trendów opisanych w mediach pojawiło się nawet pojęcie „analog bag” – torby z rzeczami do robienia czegoś offline. Kobiety noszą w niej coś, co zastępuje telefon w momentach „nicnierobienia”.

Bo to właśnie te momenty są kluczowe. Taki cyfrowy detoks wcale nie jest prosty. Po latach życia w symbiozie, rozstanie się z „trzecią ręką” jaką stał się dla nas smartfon nie jest wcale prostym zadaniem.

To właśnie w chwilach słabości najczęściej sięgamy po ekran – nie z potrzeby, tylko z przyzwyczajenia. Jedna z kobiet, która zaczęła świadomie ograniczać korzystanie z telefonu, powiedziała wprost: „Nie da się żyć pełnią życia, będąc uzależnionym od telefonu. Można przez to przegapić naprawdę ważne momenty. Uświadom to sobie w końcu”.

Powrót do ciała, do uwagi, do siebie

Warto sobie przypomnieć , że analogowy świat działa inaczej. Kiedy piszesz ręcznie, nie robisz tego w pośpiechu. Czytasz książkę, jesteś w jednej historii, nie w dziesięciu jednocześnie. Kiedy patrzysz na zegarek, sprawdzasz tylko godzinę i nic więcej.

To różnice, które mają ogromny wpływ na to, jak funkcjonujemy. To, co w cyfrowym świecie łatwo tracimy, to na pewno skupienie, ale też coś jeszcze ważniejszego – kontakt ze sobą.

Coraz więcej kobiet mówi wprost, że największą zmianą nie jest to, ile czasu spędzają offline, ale jak się wtedy czują. Są spokojniejsze, mniej rozproszone, łagodniejsze.

To nie jest ucieczka w przeszłość

Analogowość nie oznacza tęsknoty za „dawnymi czasami”. To nie jest powrót do świata bez technologii, to raczej próba znalezienia w nim równowagi.

Eksperci podkreślają, że nie chodzi o całkowite odcięcie się, tylko o świadome korzystanie. O ograniczenie nadmiaru, wyznaczanie granic, odzyskanie kontroli nad tym, co nas rozprasza.

Bo w końcu problemem nie jest sam telefon, tylko moment, w którym przestajemy zauważać, jak często po niego sięgamy.

Cichy trend, który rośnie

Analogówki nie tworzą ruchu, nie mają manifestu. Nie organizują się, a jednak jest ich coraz więcej.

Można je rozpoznać po drobiazgach. Po notesie zamiast aplikacji. Po książce w torebce. Po tym, że potrafią usiąść w ciszy i nic nie robić, bez potrzeby sięgania po ekran. A przynajmniej próbują to robić, bo to nie jest zmiana, która przychodzi od razu.

W świecie, który nieustannie przyspiesza, coraz więcej kobiet zaczyna wybierać coś zupełnie odwrotnego. Zatrzymanie i spokój.

Zobacz także:

• Przesilenie wiosenne – czym może się objawiać? Jak sobie z nim radzić?
• Masz wrażenie, że czas pędzi jak szalony? Dopiero co był poniedziałek, a już znowu piątek. Oto, dlaczego tak się dzieje
• Desiderata. Mądrość sprzed lat, która dziś brzmi bardziej aktualnie niż kiedykolwiek (pełen tekst)

Artykuł Kim są analogówki? Kobiety, które mają dosyć cyfrowego świata pochodzi z serwisu ohmydaily.pl.